ŚWIETLICA DOŁĄCZA DO PROJEKTU – „PIĘKNA NASZA POLSKA CAŁA”

Przebieg realizacji  punktu 8 – praca plastyczna grupowa – „Strój ludowy naszego regionu”

Strój ludowy to ubiór wyrażający tożsamość, co zazwyczaj odnosi się do regionu geograficznego lub okresu w historii. Ma za zadanie podkreślić dziedzictwo regionu, tradycje kulturowe lub wyrażać dumę. Niestety Pomorze zachodnie, a tym samym miasto Kołobrzeg nie posiada swojego stroju regionalnego. Jednak położenie w bezpośrednim sąsiedztwie morza sprawia, ze rodzima ludność utożsamia się właśnie z morzem. Już od IX wieku,  głównym zajęciem ludności kołobrzeskiej było rybołówstwo, rzemiosło oraz warzenie soli. Do dnia dzisiejszego najważniejszymi elementami gospodarki miasta są turystyka, gospodarka morska oraz budownictwo. W mieście istnieje port morski obsługujący m.in. osobowy ruch graniczny. Z Kołobrzegu wypływają pasażerskie rejsy turystyczne na Bornholm oraz krótkie rejsy pasażerskie po morzu. Znajduje się tu także stocznia „Parsęta”, która świadczy szeroki wachlarz usług tokarskich, ślusarskich i spawalniczych. Jednak przede wszystkim remontuje jednostki pływające, a także buduje nowe.

Dlatego wraz z dziećmi przygotowaliśmy strój marynarza, który wszystkim kojarzy się właśnie z naszym regionem, jako nasza tradycja i nasza duma. Format pracy: A-1, technika: wyklejanka, kuleczki z bibuły. Przygotowanie stroju marynarza było doskonałym zaczątkiem do przeprowadzenia cyklu zajęć  dydaktycznych o Polsce oraz o naszym regionie:

  • zapoznanie z mapą Polski (odszukiwanie wakacyjnych miejscowości, tworzenie wakacyjnej mapy Polski),
  • znaczenie morza i rybołówstwa dla Kołobrzegu,
  • moje miasto, moja okolica – przedstawienie krótkiej historii, zabytków,
  • Marynarz – to trudny zawód (charakterystyka zawodu, niezbędne umiejętności i kwalifikacje),
  • stroje ludowe i regionalne jako element kultury.

Całość przyczyniła się do kształtowania tożsamości narodowej u naszych wychowanków, wzmocnienia poczucia radości i dumy z bycia Polakiem oraz szerszego poznania przez dzieci własnego regionu, jego tradycji i zwyczajów.

J. Kambaras – Nowak, J. Bednarczyk

Comments are closed.